کنجیر

" آنکه پریدن نمیداند نباید بر پرتگاه آشیانه بسازد  "  . نیچه

به بهانه بازگشایی دانشگاه ها

و به یاد ان دو عزیز از دست رفته

روز انتخاب واحد

اشک در چشمان "فاطمه " جمع شده بود . به استاد مشاور می گفت "تو رو خدا ظرفیت کلاس را افزایش دهید تا من هم بتونم این درس رو بگیرم وگرنه عقب می مونم . تو رو خدا استاد . تو رو خدا......"

استاد با خونسردی نگاهش کرد و گفت : چرا خودت رو ناراحت می کنی درست میشه . انشااله هیچ وقت از زندگی عقب نمانی .

چند دقیقه بهد " فاطمه " با خوشحالی از اتاق استاد بیرون آمد و گفت "خدا را شکر درست شد اگر این درس رو نمی گرفتم یک ترم عقب می موندم ".

 اولین روز کلاس

بچه ها سر جایشان نشسته بودند . اما یک صندلی خالی مانده بود .

آه  .... هیچکس نمی خواست به صندلی خالی کلاس نگاه کند . همه می دانستیم صندلی " فاطمه " بود . او دیگر نبود . از چند روز قبل از شروع کلاس ها  می دانستیم که او دیگر نیست . چه سخت بود . " فاطمه " و خواهرش و پدر و مادرش در یک حادثه رانندگی سفر کرده بودند .

او می گفت که" نمی خوام عقب بمانم " اما نمی دانستیم که برای رفتن این قدر عجله دارد .

 روز حذف اضافه

"جمشید " به استاد مشاور اصرار می کرد که هر طور شده کاری برایش کند . می گفت " تو را خدا یک نفر به ظرفیت کلاس اضافه کنید تا من این درس را بگیرم . من روز انتخاب واحد نبودم و نتونستم این درس رو بگیرم . تو رو خدا یه کاری کنید "

استاد مشاور وقتی لیست کلاس را زیرورو می کرد گفت : عجب شانسی داری پسر .

ظرفیت کلاس تکمیله اما یه نفر درسش رو ثبت نکرده و می تونی به جاش این درس رو بگیری .

و جمشید با خوشحالی گفت" خدا را شکر درست شد وگرنه یک ترم عقب می ماندم "

 دومین روز کلاس

همه صندلی های کلاس پر بودند و استاد در لیست حضور و غیاب روی اسم "فاطمه" خط کشید و  گفت: خدا بیامرزدش . مرگ یک واقعیت است که باید پذیرفت ، هیچ کس از سرنوشتش خبر ندارد و اسم " جمشید " را در لیست نوشت .

 روز آخر کلاس

هیچ کس باور نمی کرد . واقعا باورش سخت بود . صندلی "جمشید" خالی نبود . اما " جمشید " نبود . یک سبد گل به جای "جمشید " روی صندلی نشسته بود . آه خدایا همیشه ان قدر آرام و بی سرو صدا می امد و می رفت که هیچ کس بودنش را در کلاس احساس نمی کرد اما ان روز همه بچه های کلاس نبودش را با همه وجود احساس می کردیم و دوستان "فاطمه" چه تلخ می گریستند و روی تابلو کلاس نوشتند : " جمشید هم رفت "

و لحظه آخر کلاس استاد از بچه ها حلالیت می طلبد و می گفت : مرگ یک واقعیت است که باید پذیرفت ، هیچ کس از سرنوشتش خبر ندارد تا همین جلسه قبل دوستمان جمشید روی این صندلی نشسته بود ولی امروز دیگر نیست .

و دیگر هیچ کس طاقت ماندن در کلاس را نداشت .

آه خدایا ...

.شادی روح آن دو گل پرپر فاتحه بفرستید

زن درمانده گوشه پیاده رو ایستاده بود و گریه می کرد . مرد هرچند لحظه یکبار از خیابان به سوی پیاده رو می دوید و زن را به باد کتک می گرفت و فریاد می زد: "همش تقصیر توست " و همچنان بد و بیراه می گفت .

هرچه صورت زن بیشتر رنگ می باخت ، شایعه ها پر رنگ تر می شدند .

فرا رسیدن ماه مبارک رمضان بر شما دوستان عزیز مبارک باد

همیشه در دوستی چنگال باش 

                                                            قاشق نباش

چنگال به برداشتن بار کمک می کند اما قاشق همیشه بار را بر می دارد

پرده برانداز زچشم ترم
تا بتوانم به رخت بنگرم

ای نفست یار و مددکار ما
کی و کجا وعده دیدار ما,,,

میلاد یگانه منجی عالم بشریت بر شما مبارک